در روزهای اخیر، فضای مجازی محل اعتراضات شدید فعالین این عرصه نسبت به غیر فعال شدن کارتهای بانکی اتباع خارجی به خصوص افاغنه شد.
تعداد زیادی از این افراد به علت عدم اطلاع رسانی درباره غیر فعال شدن کارتهای بانکی با مشکلات عدیده روبرو شدند. عدهای در مطب پزشک، عدهای هنگام خرید مایحتاج روزمره، یک خانواده شهید مدافع حرم هنگام خرید برای تولد فرزندش و… که این امر موجب رنجش خاطر این عزیزان گردید.
گرچه این اقدام در سکوت و بیتفاوتی کامل مسوولین و دولتمردان صورت گرفت، اما زمانی که اعتراضات فعالین در فضای مجازی شدت گرفت، سراسیمه در رسانهها و صدا و سیما به توجیه کار خود پرداختند.
مسأله مهم همزمانی این اقدام با ورود هیأت مذاکره کننده طالبان و اظهار نظرهای موافقین و مخالفین مذاکره با طالبان بود. اگر اصلاح و غیر فعال نمودن کارتهای بانکی در دستور کار بوده، چرا این موضوع به موقع اطلاع رسانی نشد و چرا دقیقا در این بازه زمانی صورت گرفت که موجب بی اعتمادی اتباع افغانی گردد؟
آیا فرد عاقل و دلسوزی نبود تا این هزینه برای نظام را کمتر کند؟
آیا فردی نبود که به خاطر این اقدام ناشیانه عذرخواهی کند و درصدد جبران آن برآید؟
آیا میدانیم مسأله اول برای افغانستان، آمریکا و اروپا و در درجه دوم ایران است؟
آیا میدانیم افغانها در افغانستان به ما بدبین هستند؟
آیا میدانیم بیشترین مهاجر و پناهنده افغانی را ایران میزبانی کرده و در زمینه میزبانی از افاغنه بیشترین هزینه را دادهایم؟
حالا چه دستآوردی داریم؟ جز اینکه تعداد قابل توجهی از افاغنه از ما رنجش خاطر دارند؟
إن شاءالله دولتمردان با تلاش خود سعی کند عدهای بیش از این برای نظام هزینه درست نکنند.
احمد غلامی فعال فرهنگی
هفته نامه کاوان نشریه استان هرمزگان