بسم الله الرحمن الرحیم
الهم صلی علی محمد وال محمد وعجل فرجهم
جلسه اول :
موضوع سلسه مباحث در امتداد ولایت از منظر قرآن
آیه ۲۵۷ سورهٔ بقره را میتوان مبنای بحث ولایت در قرآن کریم دانست.
فراز اول این آیه «اللَّهُ وَلِی الَّذینَ آمَنُوا» میباشد که در بیان منحصر بودن ولایت برای خداوند میباشد.
او سرپرست و ولیِّ مردم است و در ولایت شریکی ندارد و یکتا است. درنتیجه در مورد قوانین، باید شریعت او ملاک باشد و در مورد ولایت و سرپرستی مردم، باید کسی که او تعیین میکند سرپرست مردم باشد
از آیاتی که خداوند ولی و سرپرست را مشخص نموده و معرفی می نماید آیه ۵۵ سوره مائده می باشد
(إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاهَ وَهُمْ رَاکِعُونَ
ولیّ امر و یاور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانی خواهند بود که نماز به پا داشته و به فقرا در حال رکوع زکات میدهند ( مراد از کلمه الَّذِینَ آمَنُوا در این آیه به اتفاق مفسّران مولا امیرالمومنین علی علیه السّلام است).)
نکته جالب این آیه که می توان به آن اشاره کرد، مفرد بودن کلمه ولی به معنای سرپرستی است. در این آیه با وجود اینکه خداوند ولایت بر مؤمنین را بعد از خودش، برای رسول اکرم (ص) و حضرت علی (ع) نیز مطرح میکند، ولی به جای بکار بردن کلمه “اولیائکم” به صورت جمع، از کلمه “ولیّکم” که مفرد است، استفاده نموده است.
چرا که خداوند متعال خواسته است، ولایت خویش را در اختیار رسول اکرم (ص) و حضرت علی (ع) نیز قرار دهد، بدون آنکه این مقام را از خود سلب نماید. در حقیقت ولایت خداوند و ولایت پیامبر (ص) و حضرت علی (ع) هر سه از یک نوع ولایت هستند، با این تفاوت که ولایت خدا، ذاتی و به طور مستقل است. اما ولایت آن دو به ولایت خداوند وابسته است. و این همان تفکر و عقیده ای است که بر مبنای آن، رسول اکرم (ص) و امامان معصوم (ع) بنده خدا بوده و هر آنچه که در اختیار داشته، خداوند به آنها اعطا کرده است و آنان از خود به تنهایی هیچ ندارند
هفته نامه کاوان نشریه استان هرمزگان